กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

เมื่อเด็กหนุ่มคนหนึ่งตื่นขึ้นมาในยามเช้า

เขาได้พบกับสิ่งมีชีวิตประหลาดตัวหนึ่ง ยืนทับอยู่บนตัวเขา

ลี่เทียน - เฮ้ย!! นี่มันตัวอะไรเนี่ย!!??

??? - อรุณสวัสดิ์ หนุ่มน้อย ข้าคือเจ้าชายอัลปาก้า ผู้มาจากดินแดนแห่งความฝันอันไกลโพ้น

ลี่เทียน - ห๊ะ....................................................แล้ว....แกเข้ามาทำอะไรในบ้านฉัน....

เจ้าชายอัลปาก้า - ข้ามาตามหาผู้ที่จะช่วยถอนคำสาปให้ข้ากลับคืนร่างเดิม

ลี่เทียน - ถอนคำสาป? ถอนยังไง ถ้ายาแก้แฮ้งค์ถอนอาการเมาค้างละก็ผมพอจะมี

เจ้าชายอัลปาก้า - เจ้าไม่เคยดูการ์ตูนวอลล์ดิสนี่เหรอ วิธีถอนคำสาปในนิทานทุกเรื่องน่ะเบสิกจะตาย

ขอเพียงแค่ได้จุมพิตจากรักแท้ จากใครคนหนึ่ง แบบนี้

(ภาพประกอบ)

ลี่เทียน - งั้นคงคิดผิดแล้วล่ะที่เข้ามาหาในบ้านผม (ลี่เทียนมองเจ้าชายด้ายสายตาเย็นชา)

เจ้าชายอัลปาก้า - กระซิกๆ ....ไม่เอาจูบก็ได้ แต่ช่วยเลี้ยงดูข้าที ข้าไม่มีที่ไป ไม่ได้กินอะไรมาสามวันแล้ว

หงิงๆ งื้ดๆ ข้างนอกก็แสนหนาวเหน็บอ้างว้างและว้าเหว่ บลาๆๆ สรุปว่าให้ข้าอยู่บ้านนี้ด้วยคนนะ

ลี่เทียน - ....จะสงสารดีมั๊ยเนี่ย ....ก็ได้ อยากอยู่ก็อยู่ไปละกัน

เจ้าชายอัลปาก้า - ลักกี้~

ด้วยเหตุนี้ ลี่เทียนจึงมีเพื่อนกับเขาสักที หลังจากที่เหงามานาน

เจ้าชายอัลปาก้า - ฝากตัวด้วยนะคร้าบ~

*จบ*

เรื่องเจ้าชายอัลปาก้า เป็นนิทานดอล์ลที่นั่งคุยกับเฟาท์ไว้นานแล้ว ว่าอยากทำม๊ากๆ

หาตุ๊กตาอัลปาก้ามานานนนนนนนน พยายามไปคีบตู้ตุ๊กตาก็คีบไม่ติดสักที

วันนี้พอดีเดินไปฟรีมาเก็ตเจอเขาเอาเจ้าอัลปาก้าตัวนี้มาเปิดท้าย รีบคว้ามาทันที อั๊งงงงง

อัลปาก้าคุงงงงงงงง

ส่วนอัลปาก้าร่างเจ้าชาย.....ปีนี้จะได้ซื้อรึเปล่าไม่รู้

นอกจากจะยังไม่เจอเจ้าชายยี่ห้อไหนถูกใจ การเงินยังไม่เป็นใจอีกต่างหาก

บ้านก็อยากแต่ง ดอล์ลก็อยากได้

รายได้ไม่สัมพันธ์กับรายจ่ายแล้ว แงๆๆๆๆ

ปล. อันนี้อวด

เมื่อวานไปร้าน Doll Soom ที่ฮาราจูกุมาละก้า

อู้ววววว ได้เห็นหมู่ไอด้อล MD ยืนอยู่รวมกันทุกตัวแสนจะสุขใจ

อยากอุ้มกลับบ้านด้วยมากๆๆๆๆๆ (น้ำลายหก)

คนคุมร้านของ Soom ใจดีให้ถ่ายรูปได้

(ส่วนของ VOLKS นี่ไปบ่อยแต่เขาห้ามถ่ายรูป)

แต่ไม่ได้ถ่ายมากเพราะไม่ได้ซื้ออะไรติดมือกลับมาเลย (ตาแพงมากตั้ง 2800เยนแน่ะ)

ส่วนนี่ รูปว่าที่ลูกชายที่เฟาท์สั่ง

ตัวเล็กๆ หัวโตๆ น่าร๊ากกกกกกก

เห็นแล้วชักอยากได้ดอล์ลเด็กมั่งแล้วล่ะ งุงิ